دوست

به موضوعات اخلاقی و احساسی و خیلی کم به موضوعات روز توجه میکنه و سعی میکنه حیاط خلونی باشه تو زندگی نویسندش که هر چه تو دلش هست و تو زندگی واقعی نمی تونه بگه اینجا بهش اشاره کنه شاید برا بقیه هم خوندنش مفید باشه

جمله

وقتی یکی رو می خوای نیستش

 

وقتی نمی خوایش هستش

 

چرا هر روز دنبال دیدنش هستی

 

نمی تونه چشای کورت اونو خوب ببینه

 

چرا وقتی چشای کورت رو باز میکنی

 

اون می بینه که تو داری دنبالش میگردی

 

باز نمی ات

 

میزاری بری

 

وقتی میات که دیگه اهل دیدنش هم نیستی

 

وقتی میات که نمی خوای ببینیش

 

اونوقت میات

 

چرا باید بگردیم تا پیداش کنیم

 

چرا چشامون رو نمی تونیم باز کنیم که کی میات

 

که رومون بشه

 

ساده بگیم دوسش داریم

 

همه عمر میگردیم دنبالش

 

وقتی همه عمرمون رفت به باد

 

تازه میفهمیم

 

اون کنارمون یه عمر داشته نگامون میکرده و ما

 

کور بودیم

 

همه رو میدیدیم بجز اونکه باید ببینیم

 

تازه داشت یادم می رفت

 

همه سختی ها و پیچ و خم های ناجور زندگی

 

دو باره یادم اورد

 

زخمی که جاش هیچ وقت نمی ره

 

برام از بهترین مرهمای دنیا

 

عزیز تره

 

راستی چرا گاهی وقتا برای ما آدمای بی قرار

 

جای زخمای تنهایمون از همه

 

دل مشغولی و شلوغی های

 

قشنگ تره

 

چرا ما نمی گردیم تو بی کسی قشنگ خودمون

 

نقش زیبایی تنهای افسون گر رو پیدا کنیم

 

یکی درخت تناور زیبا رو دید

 

بخودش گفت درخت از کجا پیدا شده

 

دنیا رو پر کرده

 

کجا این برگای زیبای قشنگشو تو زمین پهن کرده

 

گفت :

جاشو میدونم

 

به کمال دقت و عشق و خیال

 

تو دل حرفای من خوب فکر کن

 

هر درختی یه روزی

 

از دل دونه خود

 

از دل هسته خود

 

دل کنده

 

وقتی دل کنده تونسته تو بزرگی و قشنگی خود

 

پرواز کنه

 

تو دلم خنده زیبایی نشست

 

گفتم همه رمز جهان رو تو یه بار نفس کشیدن دیدم

 

گفتم این دونه بوده که حاصلش درخت شده

 

یه دونه برداشتم تا دل دونه رو خوب نگا کنم

 

تو دل دونه رو با عشق و فراخ خاطر و ناز و هوس

 

باز کردم

 

ته اون هیچ ندیدیم

 

به خیالم که باید جواب بدم

 

همه دنیا هیچ

جواب سوال من

 

دونه دل خالیه

 

ولی امروز پس از کلی سال

 

فهمیدم که رمز شکوفایی و پرواز 

 

تو دل

 

دل کندنه

 

اگه دل کندی و هجرون رو به وصلش خریدی

 

اون روزه که آدمو

 

 عاشق میبینی

 

اون روزه که دیگه بی دل کندن

 

دنیا رو تاریک و تنها میبینی

 

بکن این دل و از همه دنیا دل ببر

دل ببر

 

دل ببر تا دلهای آدم و دنیا و همه پیشه پاهات

 

همه سر فدا بشه

 

   + رضا ; ۱۱:۱٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/٦/۱۱
comment نظرات ()