دوست

به موضوعات اخلاقی و احساسی و خیلی کم به موضوعات روز توجه میکنه و سعی میکنه حیاط خلونی باشه تو زندگی نویسندش که هر چه تو دلش هست و تو زندگی واقعی نمی تونه بگه اینجا بهش اشاره کنه شاید برا بقیه هم خوندنش مفید باشه

همه چیز نسبی است

همه چیز نسبی است ما آدما دیر اینو میدونیم  ؛ گاهی وقتا خودمون رو ملاک خوب و بد می دونیم هر چه برا ما خوشایند باشه برامون خوبه و هر چه بهمون خوش نیات یعنی بده .

هیچ وقت هم فکر نمی کنیم که این خوب و بد هم میتونه نسبی باشه و با دیدن یه موضوع نمی تونیم  کلاً بگیم این خوبه یا بده فقط بستگی داره که تو چه فرهنگی رشد کرده باشیم و چه بدونیم و چه چیزایی رو از بچگی بعموان کارهای خوب در نظر داشته باشیم.

ما ایرانی ها یه کم تمایل به خود سانسوری داریم حتی اگه هیچکس هم ما رو سانسور نکنه باز ما خودمون با خودمون با درونمون درگیری داریم.یه مثال میارم شاید یه کم حرفام واضحتر بشه

در دو خانواده در دنیا سگ خیلی کم پیدا میشه خانواده مسلمانها و خانواده چینی ها نمیشه گفت هر دو دسته یه علت دارن برا نگه نداشتن سگ ها علت اصلی اینه

 چون مسلمانها سگ را نجس میدونن  و نگه داشتنش رو حرام و  چینی ها سگ رو خوردنی و چیزی است که اگه تو خونه باشه بهتره بخوریش تا نگهش داری

   + رضا ; ۱۱:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/٥/٢٧
comment نظرات ()