دوست

به موضوعات اخلاقی و احساسی و خیلی کم به موضوعات روز توجه میکنه و سعی میکنه حیاط خلونی باشه تو زندگی نویسندش که هر چه تو دلش هست و تو زندگی واقعی نمی تونه بگه اینجا بهش اشاره کنه شاید برا بقیه هم خوندنش مفید باشه

استفاده از تکنولوژی

آیا آیا با تکنولوژی همراه هستیم شاید اره شاید هم نه بعضی ها هستند و بعضی ها هم خیلی فاصله دارن یادم میات قبلاْ تو خیابونا که رد می شدیم میدیدیم چند تا جوون نشستن سر کوچه یا تخمه میشکونن یا حرف میزنن یا گل کوچیک بازی میکنن و از این حرفا امروز که رد میشیم میبینیم چند تا جوون نشستن سر کوچه و دارن تو یه دستگاه کوچیک که تو دستشونه یه چیزایی رو نگاه میکنن یا گرفتار بلوتوس کردن و اینفرا ررا برا همدیگه هستن اغلب فیلم ها و چیزایی هم که میبینن اونای نیست که میشه تو تلویزیون و یا تو خونه دیدشون یه جورایی مورد دارن خلاصه می خوام بگم ما تکنولوژی همین رو یاد گرفتیم که بقدر نیاز خودمون برداشت کنیم نه بیشتر الان تو جامعه ما به اندازه جامعه کره یا ژاپن تلفن همراه وجود داره اما مصارفی که اونا میکنن از این دستگاه چیه و مصارف ما چیه؟ اون روز می خوندم اولین رمان  که توسط موبایل نوشته شده در اروپا چاپ شد یه کارمند در مسیر خونه تا محل کارش بوسیله موبایلش این رمان رو نوشته!

یادم می ات بعد از خوندن این مطلب رفتم سر کوچه که نون بگیرم دیدم دو تا بچه دبستانی نشستن دارن تو صفحه موبایلشون نگا به یه فیلم میکنن ! نمی دونم آخر و عاقبت ما چگونه خواهد بود ولی فکر میکنم یه جورایی داریم راهمون رو عوضی میریم و هر روز هم کج تر میشیم

پارادوکس عجیبی داریم از یه طرف همه چیزو میشه تو موبایلای بچه هامون پیدا کرد از یه طرف ...

خدا خودش کمک کنه همین!

   + رضا ; ۱:٠۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٦/۸/۱٧
comment نظرات ()