دوست

به موضوعات اخلاقی و احساسی و خیلی کم به موضوعات روز توجه میکنه و سعی میکنه حیاط خلونی باشه تو زندگی نویسندش که هر چه تو دلش هست و تو زندگی واقعی نمی تونه بگه اینجا بهش اشاره کنه شاید برا بقیه هم خوندنش مفید باشه

پری تنها

تو غربت غم من ؛کنار دیوار غصه

یه پری کوچولوی خسته

تنها گوشه ای نشسته

برای علاج دردش  دعا داره می خونه

که از آسمون عشقش بارون مهر بباره 

 تو ته نگاهه تیزش ؛نرم و بی انتظاره

واسه یه دست نوازش ؛قلبش طاقت نداره

سر کوچه دلتنگی همش در انتظاره

شاید بیا یه روزی اون عاشق سواره

دسته اونو بگیره ؛در بیاره غماشو

از اون کوچه تاریک ؛برداره رد پاشو

هر روز صبح  می بینه ؛از پشت کوه رویا

سلام میده به افتاب

وقتی میات تو دنیا

میگه افتاب ؛عزیزم

میشه یه روز دو باره مثل گذشتهامون

بازم بشم ستاره

بیام کنار گرمیت ؛دستمو روت بزارم

همه غمایه خود رو ؛تو خاطره بذارم

میشه کنار پاهات؛نگامو روت بریزم

بجای درد و رنجم ؛اشک شادی بریزم

میشه ما دو تا یه جا؛فارغ از همه غمها

تو خلوته پاکمون؛رسم خوبی بریزیم

مشق عشقو بنویسیم

حرفای خوب و زیبا ؛عشق و لب و تماشا

صحبت ایام پیش ؛حرف مادر بزرگا

قصه عشق مجنون؛عشق شیرین و فرهاد

غمه که آدمارو می ندازه ؛ ته گودالها

اگه می خواهیم بمونیم ؛باید بره تو  خواب ها

پری تنهای من یه روز میشه ستاره

میره کنار عشقش ؛میشینه  روی پاهاش

اگه یه روز یه وقتی ؛دلش طاقت نیاره

چند قطره اشک میریزه به یاد دیواره ما

 پری کوچک من ؛ وقتی گریش می گیره

برا ما بی خیالها ؛بارون قشنگ میریزه .

 

 نوزاد ؛

گریه را خوب می داند

 خندیدن را باید به او یاد داد!

                                                                              رضا

 

   + رضا ; ٢:٢٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/۱٢/٢٥
comment نظرات ()