دوست

به موضوعات اخلاقی و احساسی و خیلی کم به موضوعات روز توجه میکنه و سعی میکنه حیاط خلونی باشه تو زندگی نویسندش که هر چه تو دلش هست و تو زندگی واقعی نمی تونه بگه اینجا بهش اشاره کنه شاید برا بقیه هم خوندنش مفید باشه

چند خطه شعر

انسان بیش از زندگیست  آنجا که هستی پایان می یابد او ادامه میابد                         ( دکتر شریعتی)

آدما واسه هم مثل کتاب هستند وقتی به انتهاش میرسن میرن سراغ یکی دیگه یادمون باشه واسه دیگران تند تند ورق نخوریم!

تا در قفس بال و پر خویش اسیر است                     بیگانه پرواز بود مرغ هوائئ

                                                   **************

تو مپندار که من غیر تو دلبر   گیرم                             بی وفایی کنم و دلبر دیگر گیرم

بعد صد سال اگر بر سر قبرم گذری                           کفنی پاره کنم زندگی از سر گیرم

                                                 ***************

به سرو گفت کسی میوه ای نمی آری؟                جواب داد که آزادگان تهیدستند...

                                                ****************

زندگی مثل شطرنجه بازی نکنی میگن بلد نیستی  خوب هم بازی کنی همه میخوان شکستت بدن

                                                ****************

ما را یک دل   از     خوبان     جدا نیست                  ولی صد حیف خوبان را وفا نیست

به دوستان دل سپردن کار سهل است                  ز دوستان دل بریدن کار ما نیست....

                                             ******************۸

کا غذ تم .. احساساتت رو روم بنویس ـ عصبانیتت رو روم خط خطی کن ـ اشکاتو باهام پاک کن حتی اگه سردت شد بسوزونم تا گرم شی فقط دورم ننداز!

                                           ۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸

عشق ایستادن زیر باران و خیس شدن نیست

عشق آنست که یکی چتر شود و آن یکی هیچ وقت نفهمد که چرا خیس نشد!

                                         ۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸

آن که می گفت ز یک گل نشود فصل بهار              چه خبر داشت که همچون تو گلی میروید 

                                        ۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸۸

گر تو سبزی سبزم ؛گر تو شادی شادم ؛ من زشیرینی تو فرهادم ؛ نازنینم عمرم! عید آنروز مبارک بادم  که تو آبادی و من آبادم....

بگذار دست محبتت را گرم بفشارم ؛ قبل از آنکه خنجر فراق عشقت گلوی حیاتم را بشکافد!

عشق چون حل شدن قند در آب . ذوب و فنا شدن عاشق در معشوق است . تا آنجایی که نه قند بماند و نه آبی و شهد شیرین حاصل معجونی از نیستی ابدی عاشق و معشوق است.

سبدی از پر طاووس سپید. باغی از گل یاس .طبقی از احساس همه تقدیم تو باد .

کاش میدانستی برای بوییدن یک گل چقدر تنهاییم؛ کجاست عشق نگاری و صحبت یاری ...

   + رضا ; ٧:۳٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٥/٢٦
comment نظرات ()