دوست

به موضوعات اخلاقی و احساسی و خیلی کم به موضوعات روز توجه میکنه و سعی میکنه حیاط خلونی باشه تو زندگی نویسندش که هر چه تو دلش هست و تو زندگی واقعی نمی تونه بگه اینجا بهش اشاره کنه شاید برا بقیه هم خوندنش مفید باشه

نفس

پر میزنم در وجودت

به بال بال کردن در یاد خیالت عادتم دادی

مرا اخت کردی با امیختن در بوی خاطراتت

اموختم رسم دوست داشتن را

رسم دوست داشتنی بودن را

یادم دادی که دنیا را نشخوار نکنم

بچشم طمع لذتهایش را

و با شادی هایش لحظات سنگین غم را

تحمل نمایم

دوستت دارم تنها پر کننده ارامشم

تنها خالی کننده غمم

تنها ماندگارم برای همیشه

تنهایم نگذار

که بی کس بودن

دردیست بی مرهم

و جنون از با بی کسی هم اغوش شدن

اسان تر است

پیشم بمان و مرا بخواه

تا در خلا معلق نباشم

پرم  کن از بودنت

پرم کن از لمس کردنت

از دوست داشتنت

و از نفس داشتنم

 

 

 

 

   + رضا ; ۱:۱٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/٦/٢
comment نظرات ()