دوست

به موضوعات اخلاقی و احساسی و خیلی کم به موضوعات روز توجه میکنه و سعی میکنه حیاط خلونی باشه تو زندگی نویسندش که هر چه تو دلش هست و تو زندگی واقعی نمی تونه بگه اینجا بهش اشاره کنه شاید برا بقیه هم خوندنش مفید باشه

اشک

دلی به زلالی مهر خدا

عشقی به پاکی و

سر سبزی به ارتفاع ابدیت انسان

همه را جمع کردند

و یک جا در قالب پاکی وجودت جمع شد

بی ترس از فنا شدن و نابودی

به امید بود شدن در یادها

که هزاران سال بعد

باز سرودهای پیروزی را

به یاد تو می خوانند

پرچمی بر دوش خواهیم گرفت و

قله های یاد ها و خاطره ها را فتح خواهیم کرد

به اوج خواهیم رسید و بی دغدغه

بر زندگی مورچگانی که در شک بین

بودن و نا بودن خود

به امید تکه نانی خشک بیشتر اندوختن

چون خواب گرفته ای در حال غرق

دست و پا میزنند

نگاه خواهیم کرد

سینه ما به

در آغوش کشیدن نفس گرم بادهای تیز رو

عادت دارد

بر اوج خواهم ایستاد

و از بالاترین نقطه های این دنیا

مردم را نظاره خواهم کرد

مردمی که نمی دانند

ارزش دنیا بیشتر از لبخند نشاندن بر دلی نیست

 

   + رضا ; ۱۱:٤٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/٤/۱
comment نظرات ()