دوست

به موضوعات اخلاقی و احساسی و خیلی کم به موضوعات روز توجه میکنه و سعی میکنه حیاط خلونی باشه تو زندگی نویسندش که هر چه تو دلش هست و تو زندگی واقعی نمی تونه بگه اینجا بهش اشاره کنه شاید برا بقیه هم خوندنش مفید باشه

من کیستم

توکیستی

که اینگونه در دیدنت

مشتاق گونه لحظه شماری می کنم

من کیستم

که در طلب دیدن رخت

هر لحظه عمر به انتظاری سنگین و بی انتها

قربانی می کنم

عمرم همه گذشت

به امید دزدیدن تک بوسه ای ز یار

اما بخالتش همه بر باد می نهد

این آرزوی پاک وصالم به دیدنش

او کیست

که هر روز دو صد هزار

من را به گوشه ای پرتاب می کند

من کیستم

که خود در هر زمان دو صد هزار

رو بر سر درگاه یار

 باز می کنم

با من کمی به لطافت نظاره کن

تا در درون دل درد خورده ام

با یاد روی تو

گندم ذره ای به امید وصل تو

زندان عمر خود

بر دوش بر کشم

 

   + رضا ; ۸:٠۱ ‎ق.ظ ; ۱۳۸۸/۳/۱٢
comment نظرات ()